JOIN: Pray Fast Build and Support

Let us join the PRAY FAST BUILD Campaign!

Many among Christian Churches especially those with Catholic traditions, remembered and re-enacted the famous Last Supper and the Washing of Disciples’ feet by Jesus. Some churches made this as highlights of Maunday Thursday celebration every year. One thing given emphasis was the betrayal of Judas who sold Jesus for 30 pieces of silver. That betrayal caused two lives to perish: one for Jesus that led him to die on the cross “UNDERSTOOD AS HIS LIFE’S OFFERING TO SAVE US FROM OUR SINS” after he was tortured by the Roman soldiers and killed and for Judas who hanged himself on a tree, “UNDERSTOOD AS HIS ACT OF REPENTANCE. The Gospel according to John as read this evening gave emphasis to the command of Jesus to let us wash each other’s feet. The re-enactment is okay, no question about it but the challenge left to us today: is re-enactment enough? Both deaths continue to remind us: we are no difference from Judas if we continue BETRAYAL to exist till today and we failed Jesus command to wash each other’s feet.
Betrayal comes to us in many forms: individual, collective or societal. Some of us may overcome individually or collectively in our lifetime but societal betrayal continue to exist in varied forms till this very day: AS LONG AS THERE IS ONE CHILD GO TO BED HUNGRY EVERY NIGHT, WHILE OTHER FEASTS FOOD ON THEIR TABLE AND BARELY CAN SLEEP BEING OVER FEED, then Judas exist in us! Well, we flock to the church and feel touched with our celebration of the Last Supper and the washing of feet by the priests/ministers. We feel privileged if we are one among the “disciples” and our feet were being washed. Indeed we follow Jesus’ command! However, when Jesus command “wash each other’s feet” he was telling to the disciples and to us today: PLEASE, DON’T ALLOW ANY BETRAYAL ANYMORE! Let us be humble each other to look into the condition of our brothers and sisters, to value the life bestowed by God to us and to contain God’s promise of life’s abundance: FOR ALL. Or else, Judas’ repentance was never understood and Jesus’ offering His Life for us, remained misunderstood. 

PRAY, FAST and BUILD is a timely call for us to share something beyond prayers and wishes… let us always remember: faith without action is dead because PRAYER IS ACTION indeed!

Prayfastbuild vid
Let us join the PRAY FAST BUILD Campaign!

Advertisements

Aside

A prayer for all women

Remembering my grandmother Servillana Suico, my sister Josephine Maga and all the women who have touched my life…

womanclergy

This prayer is dedicated to all women here and there, far and near, and down under and up there. HAPPY WOMEN’s MONTH TO ALL!

All Embracing Mother God,
with grateful hearts we continue to say THANK YOU for all the blessing
You bestowed upon us especially the breath of life,
the sisterhood, the friendship, the fellowship and our womanhood
the delight we feel and enjoy with each other amidst the joy and sacrifices in life,
as we endure to share each other’s load amidst life struggles for decent living;
to end all kinds of violence inflicted unto us, our children and environment;
to continue touch others to collectively break our silence;
without ceasing we will gyrate our hips and bodies to express our very strong
resistance for the injustices and violence of this world.

Dearest Loving and Caring God,
we thank you for keeping us united-spirited-women of faith stronger,
being…

View original post 436 more words

Aside

A prayer for all women

This prayer is dedicated to all women here and there, far and near, and down under and up there. HAPPY WOMEN’s MONTH TO ALL!

All Embracing Mother God,
with grateful hearts we continue to say THANK YOU for all the blessing
You bestowed upon us especially the breath of life,
the sisterhood, the friendship, the fellowship and our womanhood
the delight we feel and enjoy with each other amidst the joy and sacrifices in life,
as we endure to share each other’s load amidst life struggles for decent living;
to end all kinds of violence inflicted unto us, our children and environment;
to continue touch others to collectively break our silence;
without ceasing we will gyrate our hips and bodies to express our very strong
resistance for the injustices and violence of this world.

Dearest Loving and Caring God,
we thank you for keeping us united-spirited-women of faith stronger,
being resilient despite of typhoons and storm surges we experience in our lives;
jubilant even with tears in our eyes as we continue to listen, to hear,
to feel each other’s life stories, and life experiences encountered in our daily lives.
You continue to inspire us with your Great Example through
your persistent call to serve the least of our brothers and sisters,
to act justly and to love mercy and to walk humbly with our God;
reminding us daily the divinity you shared to each one of us
to use it, to express it, to complete the fullness of our humanity
in order we can experience bounty, just and peaceful living.

We bow our heads; we fold our knees in supplication,
we entreat you, our Parent God to keep us going; to keep us moving.
Continue to give us the willpower to say NO to all the injustices occurring
in our individual lives, in the churches, in the communities, in the whole world.
Enable us to bring our heads up, to acknowledge our womanhood and
the courage to salute and even to raise our hands into fists.
Give us the strength to bring our murmurs, our sighs, our cries
into an explosive shout of RESISTANCE!
through prayers, poems, songs and dances and our struggles.
With you in our midst, we can surely face life’s challenges
because you never keep your distance from us, you are our life’s companion;
you let us fell your guidance and presence and make us aware of our strength;
you always affirm that we are also your God’s image and likeness.
Thus, we are always grateful to you, our Creator God
because you created us, WOMEN into this world;
not only to make love, produce babies and fill the word with humans
not only to care the children, nurture them into responsible men
not just as entertainers, domestic helpers nor low-paid labourers
not just being women to please the men!
You invited us to your sacred places and holy of holiest
You share us the calling of SERVANTHOOD in all aspects of life
You want us to be genuine instruments of your Love, Mercy and Service and
You call us to be bearers of the Good News to the world.

Make us. Move us. Gather us in your arms. Let us rise together in one accord
celebrating the wholeness and fullness of our WOMANHOOD with the rest
in a just, loving, peaceful and abundant world: the promise of SHALOM!
Continue to lead us, Triune God, as you bless each one of us,
another blissful year with your inexorable love for all. AMEN

Aside

relationship is …

should never be an enslavement
but a joy of growing and developing together
openness to new ideas, visions and dreams
honest sharing of joys and frustrations as couple,
discussion of problems and solutions as one
no lies, no betrayal but should there ever be
apply honesty as the best policy, no hesitation
admit and ask forgiveness when one commits wrong
cry and laugh like children with arms link
talk as best friends and enjoy the friendship and oneship
never feel shame to speak what is right and correct
have always courage to correct the wrong and rectify
forgiving and accepting back is easier and with comfort
re-discovering of one-self, other-self and the whole-self
holding hands and holding on tightly in prayers
overcoming differences and embracing commonalities
finding deeper meaning of life-lived together
savouring all the moment spent together
continue to dreams and never stop nor ever give up
if there is still love and trust remain to flame and to enrich
life is more relevant and meaningful when shared together
not only for the both of you but as well as for others
go on loving and caring together with spirit-filled intentions
express more in words coupled with actions, reaching out more
stretching wider horizons and possibilities a hundredfold
let the caring, loving and trusting each other ever flowing daily
in God’s grace with bountiful bliss
unfold your inner-selves like flowers blooming in fields
share nakedness without shame, enjoy the gifts of humanity
tasting the sweets and saltiness of bodies’ sweats and tears
it is by truly being YOU as ONE that really counts
looking deeply without seeing the windows to your souls
touching the innermost part of each other’s heart

relationship is…

by erahvilla maga-cabillas

Aside

UP IFI Celebrates Don Belong 148th Birthday

Last July 8, Sunday, the UP IFI congregation paid tribute to Don Belong and to the Filipino workers as we celebrated Don Belong’s 148th birthday and to the 120th founding anniversary of the Katipunan.

 After the post communion prayer, the Ang Tagubilin ni Dr. Jose Rizal and the Sampong Utos ni Apolinario Mabini were read by Ronald Jacalan, National YIFI President and Karema Nadem Cabillas, Parish YIFI officer.  The congregational singing of Bayan Ko  was led by Ka Martin Custudio, Jr, a NAFLU (National Federation of Labor Unions) officer before he delivered a fiery poem entitled  Bayani (The Hero) written by Gat Amado V. Hernandez about the life of the workers and their contribution to the society. To date, the poem Bayani won out of 30 poems in a contest held in Malolos, Bulacan in time of the celebration of the First of May in 1928. According to Senator Recto, Bayani is the best poem that fully describe about the labor sector. On the other hand, Ang Tagubilin ni Dr. Rizal and the Sampong Utos ni Mabini were all great reminders for us, IFI members.  I doubt not all of us were able to read these great teachings. Either they were taught in elementary, high school or  college I could not remember anymore or maybe we were absent.  However, it  will no longer be an excuse for us,  let us  give some time to reflect them.

Ang tagubilin ni Dr. Jose Rizal.

 “Malaya ako, ani Rizal, sa pagdidiosdiosan, paghahangad na paniwala’t pakinggang pikit mata; nguni’t ang hiling ko’y mag-isip at magnilaynilay ang lahat, usigin at salain kung sakali sa ngalan ng katuwiran itong aking pinaninindigang mga sabi:

  1 – Ang ipinagiging taksil ng ilan ay nasa karuwagan at kapabayaan ng iba.

  2 – Ang inaalipusta sa isa, ay nasa kulang na pagmamahal sa sarili at nasa labis na pagkasilaw sa uma-alipusta.

  3 – Ang kamangmanga’y kaalipinan, sapagka’t kung ano ang isip ay gayon din ang tao: taong walang sariling isip, ay taong walang pagkatao: ang bulag na taga sunod sa isip ng iba, ay parang hayop na sumusunod sa tali.

  4 – Ang ibig magtayo ng sarili’y tumulong sa ibang magtayo ng kanila, sapagka’t kung pababayaan mo ang iyong kapuwa, ay pababayaan ka rin naman; ang iisang tingting ay madaling baliin, nguni’t mahirap ang isang bigkis na walis.

  5 – Kung ang babaing tagalog ay hindi magbabago, ay hindi dapat magpalaki ng anak, kungdi gawin pasibulan lamang, dapat alisin sa kanya ang kapangyarihan sa bahay, sapagaka’t kung dili’y ipagkakanulong walang malay ang asawa, anak, bayan at lahat.

  6 – Ang tao’y inianak na paris-paris, hubad at walang tali. Di nilikha ng Dios upang maalipin, di binigyan ng isip para mabulag, at di hiniyasan ng katuwiran nang maulol ng iba. Hindi kapalaluan ang di pagsamba sa kapuwa tao, ang pagpapaliwanag ng isip at ang paggamit ng matuwid sa anumang bagay. Ang palalo’y mapasasamba, ang bumulag sa iba, at ang ibig papanaigin sa kanyang ibig ang matuwid at katampatan.

  7 – Linangin ninyong magaling kung ano ang religiong itinuturo sa atin. Tingnan ninyong mabuti kung iyan ang utos ng Dios o pangaral ni Cristong paglulunas sa hirap, pangaliw sa dusa ng nagdurusa; alalahanin ninyo ang lahat ng sa inyo’y itinuturo, ang pinagpatunguhan ng lahat ng sermon, ang nasa ilalim ng lahat ng misa, novena, kuwintas, kalmen, larawan,milagro, kandila, correa at iba’t iba pang iginigiit,inihihiyaw at isinusurot araw-araw sa inyong loob, taynga, mata, at hanapin ninyo ang puno at dulo at saka iparis ninyo ang religiong iyan sa malinis na religion ni Cristo at tingnan ninyo kung hindi ang inyong pagkacristiano ay paris ng inaalagaang gatasang hayop, o paris ng pinatatabang baboy kaya, na di pinatataba alang-alang sa pagmamahal sa kaniya, kungdi nang maipagbili ng lalong mahal at lalong masalapian.” ***

Ang sampung utos ni Mabini.

Basahin natin ngayon ang sampung utos ng ating Dakilang Kababayang tumutugon sa ating kasalukuyang pangangailangan:

Una: Ibigin ang Dios at ang iyong karangalan nang higit sa lahat ng bagay: ang Dios, sapagka’t siyang batis ng katotohanan, ng lahat ng katarungan, at ng lahat ng gawain; at ang karangalan, na siyang tanging lakas na sa iyo’y pipiliy na maging tapat, matuwid at masipag.

 Pangalawa: Ibigin ang Dios sa paraang ayon sa iyong palagay ay lalong wasto at karapatdapat, sapagka’t sa iyong budhi na siyang pumupuna ng lahat ng iyong masamang gawa at pumuuri sa mabubuti, ay nangungusap ang iyong Dios.

 Ikatlo: Pagyamanin ang mga tanging kakayahang ipinagkaloob sa iyo ng Maykapal, sa pamamagitan ng paggawa at pagaaral ng maaabot ng iyong kaya, nang di ka kailanman hihiwalay sa daan ng kabutihan at ng katarungan, upang makamtan mo ang iyong pagiging ganap na sarili at sa paraang ito, ay makaabuloy ka sa pagkasulong ng katauhan; at sa gayo’y matutupad mo ang gawain na inihabilin sa iyo ng Dios sa buhay na ito, at kung masunod mo na, ay magkakaroon ka ng karangalan at kung mayroon ka na nito’y luluwalhatiin mo ang iyong Dios.

Ikaapat: Ibigin mo ang iyong Bayan pagkatapos ng iyong Dios at ng iyong karangalan at higit sa iyong sarili, sapagka’t siya ang tanging paraisong ipinagkaloob sa iyo ng Dios sa buhay na ito; ang tanging minana ng iyong lahi; ang tanging minana mo sa iyong mga ninuno; at ang tanging pagasa ng sa iyo’y susunod: dahil sa kaniya’y may buhay ka, pagibig at mga pagaari; kaligayahan, karangalan at Dios.

Ikalima: Pagsikapan mo ang ikaliligaya ng iyong Bayan bago ang iyong sarili, at sikaping maghari sa kniya ang matuwid, ang katarungan at ang paggawa; sapagka’t kung siya ay maligaya, maligaya rin ang sarili mo at ang iyong angkan.

Ikaanim: Pagsikapan mo ang pagsasarili ng iyong Bayan, sapagka’t ikaw lamang ang maaaring magkaroon ng tunay na pagibig sa kaniyang ilalago at ikararangal, sapagka’t ang pagsasarili niya ay kalayaan mo, ang kaniyang kadakilaan ang paggiging ganap mo, at ang kaniyang ikatatanghal ay iluluwalhati ng iyong sarili at pagiging walang kamatayan.

Ikapito: Huwag kilalanin sa iyong bayan ang kapangyarihan ng sino mang tao na hindi mo inihalal at ng iyong mga kababayan, sapagaka’t lahat ng kapangyarihan ay nanggagaling sa Dios, at sapagak’t ang Dios ay nagsasalita sa budhi ng bawa’t tao, ang taong ihalal ng budhi ng lahat ng mamamayan ay siyang tanging dapat magtaglay ng tunay na kapangyarihan.

Ikawalo: Pagsikapan mong ang iyong baya’y maging Republica o pangasiwaan ng mga halal ng bayan, at hindi kailanman ang maging Kaharian: ito’y nagbibigay dangal lamang sa isa o ilang angkan at nagtatatag ng isang angkan ng mga hari; yao’y lumilikha ng isang bayang marangal at karapatdapat dahil sa matuwid, dakila dahil sa kalayaan at malusog at maningning dahil sa paggawa.

Ikasiyam: Ibigin mo ang iyong kapuwa gaya ng pagibig sa sarili, sapagka’t binigyan siya at ikaw ng Dios ng katungkulan na tulungan ka at huwag gawin sa iyo ang hindi niya ibig na gawin mo sa kaniya; nguni’t kung ang iyong kapuwa ay magkulang sa banal na tungkuling ito, at pagtangkaan ang iyong buhay, ang iyong kalayaan at iyong kapakanan, kung magkagayo’y dapat mo siyang iwasak at pawiin, sapagaka’t iiral na ang dakilang batas ng pagtatanggol sa sarili.

Ikasampu: Ipalagay mo kailan man ang kababayan mo na higit ng kaunti sa iba; sa kaniya’y masusumpungan ang isang kaibigan, ang kapatid at isang kasama na kasama mong nagbibigkis ng iisang kapalaran, ng iisang ligaya at kalungkutan at ng magkaisang hangarin at mga kapakanan. Dahil dito, samantalang natatayo ang mga hangganan ng mga bansa at nanatili pa dahil sa kasakiman ng mga lahi at ng angkan, sa kaniya lamang dapat kang makisama sa ganap na pakikiisa ng layunin at mga kapakanan, upang magkaroon ng lakas, hindi lamang sa pakikibaka sa kaaway ng madla, kungdi upang maisagawa ng lahat ng layunin ng buhay ng tao (24 June 1898). ***/em&gt 

BAYANI
ni Gat Amado V. Hernandez

Ako’y manggagawa: butil ng buhangin,
sa daa’y panambak, sa templo’y gamit din;
buhay ko’y sa Diyos utang nga marahil,
nguni’t ang palad ko’y utang din sa akin.
Alam ko ang batas: “Tao, manggagaling
sa sariling pawis ang iyong kakanin.“

Hubad ang daigdig nang ako’y sumilang
at pikit ang mata ng sangkatauhan:
dahilan sa aki’y kaharia’t bayan
ang nangapatayo sa bundok at ilang,
aking pinasikat sa gabi ang araw
at tinanlawan ko ang diwa’t ang buhay.

Ako ang nagbangon ng Gresya at Roma
ako ang nagbagsak sa palalong Troya;
ang mga kamay ko’y martilyo’t sandata –
pambuo’t panggiba ng anumang pita!
Kung may kayamanan ngayong nakikita,
paggawa ko’y siyang pinuhunan muna!

Ako’y isang haring walang trono’t putong,
panginoong laging namamanginoon,
daming pinagpalang binigyan ng milyon
ay ako’t ako ring itong pataygutom;
sila ay sa aking balikat tumuntong,
naging Mamo’t Nabod ang dati kong ampon!

Sambundok na ginto ang aking dinungkal,
kahit na kaputol, di binahaginan!
ang aking inani’t sambukiring palay,
ngunit wala akong isaing man lamang!
ang buhay ng iba’y binibigyang-buhay
habang nasa bingit ako ng libingan!

Ang luha ko’t dugo’y ibinubong pawa
sa lupang sarili, ngunit nang lumaya,
ako’y wala kahit sandakot na lupa!
Kung may tao’t bayang nangaging dakila,
karaniwang hagda’y akong Manggagawa,
nasa putik ako’t sila’y sa dambana!

Kung kaya sumulong ang ating daigdig,
sa gulong ng aking mga pagsasakit;
nilagyan ang tao ng pakpak at bagwis,
madaling nag-akyat-manaog sa langit;
saliksik ang bundok, ang bangin at yungib,
ang kailaliman ng dagta, saliksik!

Ang mga gusali, daan at sasakyan,
ay niyaring lahat ng bakal kong kamay;
sa tuklas kong lakas – langis, uling, bakal,
naghimala itong industriya’t kalakal;
ngunit lumawak din naman ang pagitan
ng buhay at ari… nasupil ang buhay!

Ang mundo’y malupit: ngayo’t ako’y ako,
nakamihasnan nang dustain ng mundo;
gayon pa ma’y habang ang tao ay tao,
gawa ang urian kung ano’t kung sino;
batong walang ganda’y sangkap sa palasyo,
sanggol sa sabsaba’y naging isang Kristo.

Tuwi na’y walin man ako ng halaga,
iyan ay pakanang mapagsamantala;
ang ginto, saan man, ay gintong talaga,
ang bango, takpan man, ay di nagbabawa;
itakwil man ako ng mga nanggaga,
walang magagawang hadlang sa istorya!

Kung di nga sa aki’y alin kayang bagay
ang magkakasigla at magkakabuhay?
Puhunan? Likha ko lamang ang Puhunan!
Bayan? At hindi ba ako rin ang Bayan?
Walang mangyayari, pag ako ang ayaw,
mangyayaring lahat, ibigin ko lamang!

Sa wakas, dapat nang ngayo’y mabandila
ang karapatan kong laong iniluha,
ang aking katwiran ay bigyan ng laya
at kung ayaw ninyo’y ako ang bahala
sa aking panata sa pagkadakila…
Taong walang saysay ang di Manggagawa!

Ang tulang Bayani ay nagwagi sa 30 kalaban sa timpalak-panitik sa Malolos, Bulakan, sa pagdiriwang ngUnang Araw ng Mayo noong 1928. Inampalan: Lope K. Santos, Julian Cruz Balmaceda at Iñigo Ed. Regalado. Ayon kay Senador Recto, ito ang “pinakamahusay na tulang Tagalog sa paksang paggawa.”

After the poem, the priest asked the congregation to stand and had a five minutes silence, then blessed the picture of Don Belong.  The singing of the Lupang Hinirang follwed with the raising of Philippine Flag. Mabuhay ka Iglesia Filipina composed by Rev. Mario Quince was the  recessional song where Reverend Erah Maga-Cabillas raised the IFI Flag and placed it beside Don Belong’s picture.

Mabuhay Ka IFI
Ni Fr. Mario Quince

Sa pawis, luha at dugo
Ay isinilang Ka Simbahan ko
Dumanas ka ng hirap
Habang iyong tinatahak
Ang landas tungo sa tagumpay

Sa bawat taong nagdaan
Ay nanatili sa diwa Mo
Ang tanging adhikain
Na hindi nagbabago
Ang PARA SA DIYOS AT SA BAYAN!

Koro:    Mabuhay Ka! Iglesia Filipina!
Mabuhay Ka! Simbahan ng mga dukha
Ang Pangalan Mo’y itataas ko
At iwawagayway ko ang Bandila Mo!

The prayer or panalangin that follows the Tagubilin ni Dr. Rizal is a kind of prayer heard only in progressive liturgy or similar to many IFI prayers which are still relevant today. Again, I copied it here for us to read:

Oh, Dios namin! Loobin mong ang aming mga babai at gayon din ang mga lalaki ay makabatid at makasunod sa dakilang tuntunin ng pagibig sa bayan ng dakilang martir Tagalog. Lahat ng mga banal na pangungusap na iyan ay nasasangkapan ng lalong maalab na pagkamakabayan: ang pagkaalipin ng aming Bayan ay siyang nakaliligalig na pangitain ng lalong nagmamahal na anak ng Filipinas. Loobin mo nga, aming Dios, na lahat at bawa’t isa sa mga Filipino ay magsikap ng buong tiyaga sa pamamagitan ng kaniyang pagibig sa pag-aaral na matubos ang aming bayan sa kaniyang pagkaalipin sa isip at sa sinasampalatayanan, na lahat at bawa’t isa ay magsikap ng buong kaya na matubos kami sa ka-alipinan sa pananalapi at sa pamahalaan hanggang magawang ang araw ng iyong walang hanggang katarungan at tumanglaw sa pinakamimithing aming pangwakas na pagsasarili. Siya nawa.

The panalangin or prayer that follows the Sampong Utos ni Mabini, although it focuses more on women’s role but it still have the same message and call: to have a country free from foreign domination. Again, it is similar to IFI’s prayers and song:

Oh Dios, tulungan mo ang mga dalagang filipina upang sa pamamagitan ng kanilang kahinhina’y maiwasto nila ang ugali ng aming mga binata; na huwag ipalagay ng mga dalagang iyan na mabuti ang lahat ng kabalbalan ng mga may masamang pinagkaugalian, lalong lalo na ang mga katamaran ng mga binata, ang mga bisio at ang kawalan ng mabuting gawa; na kanilang takasan ang mga binatang ito na walang hangad na dakilain ang kanilang Bayan sa pamamagitan ng kanilang mga kasipagan, karangalan at pagkamakabayan; at kung sila’y may mga asawa na, ay maging tapat sa kanilang mga asawa, mga masisipag na katulong ng asawa sa bahay, at mapagmahal na ina ng kaniyang mga anak at nagdudulot ng mabubuting turo sa mga bata, at itinatanim sa kanilang mga murang isipan ang pagibig sa Dios, sa kapuwa at sa bayan, at ang kasipagan at pagtutulong-tulong upang huwag kaming talunin ng mga dayuhan. Siya nawa.

The celebration of the 148th birthday of Don Belong and the 120th Founding Anniversary of the Katipunan was the first time in the parish. The saying “It is better late than never” may apply to this experience but we hope this will not be the first and last. To continue and sustain this yearly commemoration is our humble way of expressing our gratitude to the forbearsof the IFI especially to Isabelo de los Reyes, Sr. and to all the Uring Manggawa, both become instrumental to the existence of this Filipino Independent Catholic Church. Making the congregation aware the significant roles of Don Belong and the workers through the UOD, Union Obrera Democratica will help us appreciate more and be more thankful of their contribution, leadership and commitment. We pray that the coming IFI Liturgical Calendar, July 7 is being marked as well.

As the whole IFI getting busier for its preparation to the coming 110 Proclamation Anniversary this August 2 and 3, we continue pray and ask the guidance of God the Creator, Liberator and Sanctifier to always bless the Iglesia Filipina Independiente. MABUHAY!

Aside

October 2018
M T W T F S S
« Nov    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blog Stats

  • 11,489 hits

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 786 other followers

Follow womanclergy on WordPress.com

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 786 other followers